|
دانشآموز در محيط مدرسه حكمت در محدوده حصارهاي كليشههاي
از پيش تعيين شده برنامه درسي تحديد نميشود، و در خروج از
اين محدوده نيز تهديد نميشود. تلاش بر آن است كه محيط و
بستري فراهم شود كه دانشآموز برنامه درسي را حصاري براي
خود تلقي نكرده، و سازوكار مدرسه را در فرايند يادگيري
تهديد كننده خود مشاهده نكند؛ بلكه حتي در آن اجازه خطا
كردن، و يادگرفتن از خطاهاي خود را داشته باشد. برنامه
درسي پويا و انعطافپذير، او به جاي محدود كردن او، فضاي
حركت در ابعاد متنوع كسب دانش، مهارت، و ارتقاء خصوصيات
شخصيتي را فراهم ميكند؛ و به جاي قرارگرفتن در جايگاه
تنبيهي و تهديد كننده، او را در يافتن مسير مناسب، متناسب
با علايق خود، ياري و راهنمايي ميكند.
مدرسه بايد مامن و پناهگاهي براي او باشد
كه در آن احساس آرامش كند. اين احساس آرامش، مقدمه اي براي
يادگيري خودجوش او است.
|
