مدرسه با ارتقای خودانگیخته


در مدرسه حکمت، دانش‌آموزان، در يك محيط غني از ابزارها و فعاليتها رشد مي‌كنند. دانش‌آموز همانند يك پژوهشگر در يك مركز پژوهشي،‌ در محيط كاري خود فعال است و در پروژه‌هاي مختلف فعاليت مي‌كند. محيط كلاس دانش‌آموز براي چند سال در مقطع ابتدائي يا راهنمائي يا دبيرستان،‌ ثابت و مشخص است. مربي او،‌ محل كلاس او، ميز او، و همكلاسي‌هاي او،‌ هر سال تغيير نمي‌كنند. مربي با دانش‌آموزان خود تعامل نزديكي دارد. او طي چند سال،‌ رشد و ارتقاء خصوصيات دانش‌آموز را دنبال مي‌كند؛ و دانش‌آموز را در طي مسير خود راهنمائي و ياري مي‌كند.

در مدرسه حكمت،‌ جلسات به جاي شكل سخنراني آن، بيشتر به شكل بحث و گفتگو،‌ در فضائي نقادانه برگزار مي‌شود. ضمن آنكه دانش‌آموز در محيطي غني از ابزارها و فعاليتها قرار دارد. او بسياري از موضوعات را در كار عملي ياد مي‌گيرد. او ياد مي‌گيرد چگونه در يك گروه در كنار سايرين فعاليت كند؛ و بعضا خود نيز گروهي را مديريت و رهبري نمايد. آزمايشگاه و كارگاه مدرسه براي فعاليت فعال و خودجوش دانش‌آموزان، دائما فعال و در دسترس دانش‌آموزان است. دانش‌آموزان مي‌توانند تقريبا هر زمان كه بخواهند،‌ تنها با حضور و نظارت يك بزرگتر از مربيان يا خانواده‌ها، در آزمايشگاه و كارگاه حضور پيدا كرده و خود عملا به كسب تجربه بپردازد.

‎پیام بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *